เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 281 ใครๆ ก็แย่งกันอยากให้นางตาย
“พะโล้กระต่ายอะไรกัน?” จู้จิ่วเกอดิดหน้าผากเยี่ยอันไปทีหนึ่ง “อาจารย์กลับไปจะผัดหน่อไม้ใส่...”
ยังพูดไม่ทันจบ เยี่ยอันก็รีบกุมหัววิ่งปรู๊ดออกไป “อันอันเจ็บหัว! อาจังฝูฝู กินเองเยย!”
พวกเจียงเหยาพากันหัวเราะลั่นขึ้นมาทันที
ผ่านไปอีกครึ่งเดือน
“อาจารย์เจ้าคะ” เฟิงหลิงซีจูงเยี่ยอันเดินผ่านไปโดยไม่เงยหน้าขึ้น “วันนี้เหมือนคนที่อยู่ข้างนอกจะฝังอะไรลงไปในดินด้วย ไม่รู้ว่าเป็นอาวุธลับหรือเปล่า”
“อาวุธลับบ้าอะไร... ต้องเอาไปฝังดินด้วย?” ปากจู้จิ่วเกอว่าอย่างนั้น แต่ก็ยังเปิดม่านวารีดูอีกรอบ
หลายวันมานี้ พอนางย้ายเรือนสุเมรุไปไว้ตรงไหน หลงหรานก็ย้ายกระท่อมที่ตัวเองสร้างไว้นอกเรือนสุเมรุตามไปถึงตรงนั้น
จมูกไวเป็นบ้า แถมยังสนุกไม่เลิกอีกต่างหาก