ตอนที่ 211 ราวกับเป็นคนละคน

ตอนที่ 211 ราวกับเป็นคนละคน

ไกลออกไปหมื่นลี้ ณ พระราชวังมาร

ลึกเข้าไปใต้ผ้าม่านโปร่งสีแดงเข้มที่ทับซ้อนกันเป็นชั้นๆ ลั่วชิงเสวี่ยกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนตั่งนุ่มปูหนังจิ้งจอกหิมะ

ในมือกำแผ่นหยกสื่อสารที่เปล่งแสงปราณรำไรไว้แน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนใจ

“ศิษย์พี่ใหญ่ พวกท่านได้ยินข้าไหม”

อีกฝั่งของแผ่นหยกมีเสียงลมพัดอู้ดังแทรกมา ครู่หนึ่งถึงมีเสียงของเฮ่อจิงเฉินดังขึ้น ฟังดูผิดเพี้ยนไปบ้าง เจือด้วยความเหนื่อยล้าและแหบพร่าที่ยากจะปิดมิด

“ศิษย์น้องเล็ก ได้ยินแล้ว พวกเรากำลังเร่งเดินทางไปแดนมารอยู่ ถ้าไม่ติดอะไร อีกสามวันก็น่าจะถึงห้วงเหวมารแล้ว”

ลั่วชิงเสวี่ยถอนหายใจโล่งอก แววตาเริ่มมีประกายขึ้นมา

“ดีจังเลย แล้วท่านอาจารย์ล่ะ ท่านอาจารย์เป็นอย่างไรบ้าง”