กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 143 อ๋อ แค่นี้เหรอ?
พอนางก้าวพ้นประตูเข้ามา ก็ได้กลิ่นอันบรรยายไม่ถูกของเหงื่อ ขี้เถ้าถ่าน และสมุนไพรอบอวลปนเปกันไปหมด
พอกวาดตามองคนไม่กี่คนที่นอนระเกะระกะอยู่ในห้อง สภาพเหมือนเพิ่งถูกขุดขึ้นมาจากเหมืองถ่านหิน คิ้วเรียวสวยก็เลิกขึ้น
“พวกเจ้าไปโดนหมูที่ไหนในเมืองขวิดมาเนี่ย?”
ทุกคน “……”
ลี่หยุนโจวกลอกตาบนอย่างหมดเรี่ยวแรง
จู้จิ่วเกอไม่สนใจสีหน้าราวกับท้องผูกของพวกเขา เดินเอ้อระเหยไปที่โต๊ะ วางขนมกุ้ยฮวาลง แล้วถึงค่อยนึกขึ้นมาได้ ถามว่า
“ทำหน้าเหมือนมีใครตายกันทำไม? เอาเทียบเชิญมาไม่ได้หรือ?”
หยวนชิงนีได้แต่ยิ้มเจื่อนแล้วเล่าเรื่องราวทั้งหมดคร่าวๆ รอบหนึ่ง
“อ๋อ แค่นี้เหรอ?” จู้จิ่วเกอฟังจบก็ทำหน้าตาเฉยชาไม่ทุกข์ร้อน “ข้าก็นึกว่าเรื่องใหญ่โตอะไร”