กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 142 ดาบยาวสี่สิบเมตรของเขาอยู่ไหน
ผลก็คือ...
ภายในร้านตีเหล็กของช่างตีเหล็กแซ่หลี่ มีเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ท่าทางมีฐานะคนหนึ่ง กับเด็กน้อยอีกคน กำลังหน้าดำคล่ำเครียดช่วยกันดึงพัดลมเป่าเตากันสุดชีวิต
“ฟู่...ชี่...ฟู่...ชี่...”
เสียงพัดลมเป่าเตาดังเอี๊ยดอ๊าดไม่หยุด ลี่หยุนโจวรู้สึกเหมือนแขนตัวเองจะหลุดออกมาอยู่แล้ว
“ข้าว่านะตาเฒ่าหลี่ ไอ้ของพรรค์นี้เมื่อไหร่มันจะตีเสร็จเสียที”
ช่างตีเหล็กแซ่หลี่ไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง มือยังคงหวดค้อนลงบนก้อนเหล็กเผาไฟแดงก่ำเป็นจังหวะเป๊งๆ ปากก็ท่องซ้ำๆ
“ลมไม่หยุด ไฟก็ไม่มอด ไฟไม่มอด ของวิเศษถึงจะสำเร็จ”
เสิ่นอี๋เฟิงเหงื่อท่วมตัว สบโอกาสก็ปรายตาไปมองเด็กหนุ่มข้างกายแวบหนึ่ง
“ถ้าทำไม่ไหวก็ไปนั่งพัก พูดมากจริง”