ตอนที่ 87 ทำอย่างไรจึงจะเหยียบอสูรไว้ใต้ฝ่าเท้าจนมันยอมเรียกเจ้าว่านาย?

ตอนที่ 87 ทำอย่างไรจึงจะเหยียบอสูรไว้ใต้ฝ่าเท้าจนมันยอมเรียกเจ้าว่านาย?

ลานบ้านที่แต่เดิมสะอาดสะอ้าน ตอนนี้เละเทะเหมือนเพิ่งโดนโจรปล้นมาไม่มีผิด

บัวน้ำแข็งหมึกดำที่นางลงมือปลูกเองกับมือ บนใบมีรอยฟันกัดไว้อย่างชัดเจน

พืชปราณล้ำค่าในแปลงยาหลายต้นก็โดนขุดรากถอนโคนขึ้นมาหมด

บนพื้นเต็มไปด้วยรอยอุ้งเท้าเปื้อนโคลน แถมตรงมุมห้องยังมีกระดูกอสูรที่แทะจนเกลี้ยงตกกระจัดกระจายอยู่อีกหลายชิ้น

สายตาของจู้จิ่วเกอค่อยๆ เลื่อนไปหยุดอยู่ที่เจ้าตัวกะเปี๊ยกหน้าตามอมแมมทั้งสองคนทีละนิด

น้ำเสียงของนางฟังดูนิ่งสงบ ดั่งพายุใหญ่ที่กำลังตั้งเค้า

“มันอยู่ไหน”

เสิ่นอี๋เฟิงกับเจียงเหยาแทบจะทำไปตามสัญชาตญาณ ทั้งคู่ยกนิ้วชี้ไปที่มุมห้องพร้อมกันตรงจุดที่มีก้อนขนสีเทานอนกอดสมุนไพรปราณต้นหนึ่งหลับปุ๋ยอย่างมีความสุข แถมยังเคี้ยวปากแจ๊บๆ อีกต่างหาก

“ตรงนั้นขอรับ/เจ้าค่ะ!”