ตอนที่ 37 เป็นคนถ่อยขนาดนั้นจริงหรือ?

ตอนที่ 37 เป็นคนถ่อยขนาดนั้นจริงหรือ?

เรื่องเก่ายังไม่ทันซา เรื่องใหม่ก็ถาโถมเข้ามาอีก

จู้จิ่วเกอแทบจะหัวใจวายตายตรงนั้น

นางก้มมองตัวภาระทั้งสองในลานบ้านที่กว่าจะสงบลงได้ก็แทบแย่ แล้วเงยหน้ามองไอสังหารที่พุ่งเสียดฟ้าอยู่นอกเมือง ได้แต่รู้สึกเหมือนมีเลือดก้อนหนึ่งจุกอยู่ที่คอ จะกลืนก็ไม่เข้าจะคายก็ไม่ออก

ตอนนี้นางออกไปช่วย จะยังทันไหมเนี่ย?

แต่ถ้าตอนนี้นางผละไป เกิดทางนี้มีเรื่องผิดพลาดขึ้นมาอีกจะทำยังไง?

ทว่าถ้าไม่ไป ลี่เหิงก็เห็นชัดๆ ว่ายันต่อไม่ไหวแล้ว ตัวภาระสองคนที่เพิ่งรอดพ้นประตูนรกมาได้คงไม่พ้นกลายเป็นเนื้อบนเขียงให้คนเชือดตามใจชอบหรอกหรือ?