ตอนที่ 33 ต้องใช้เวลา

ตอนที่ 33 ต้องใช้เวลา

เสิ่นอี๋เฟิงเงยหน้าขึ้น ตั้งใจฟังนางพูดอย่างว่าง่าย

“กระดูกกระบี่ทลายภัยของเจ้าไม่ได้ผิดอะไรเลยสักนิด” จู้จิ่วเกอบอกทีละคำ “ตั้งแต่เจ้าเกิดมา เจ้าก็คือตัวเจ้า ไม่ใช่เครื่องมือของใคร และไม่ใช่เครื่องสังเวยของใคร คนที่เลวไม่ใช่เจ้า และยิ่งไม่ใช่กระดูกกระบี่ของเจ้า แต่เป็นพ่อที่ทอดทิ้งลูกเมีย เป็นพวกผู้ใหญ่ที่หน้ามืดตามัวเพราะผลประโยชน์ และเป็นโลกใบนี้ที่ไม่ยอมฟังเหตุผลต่างหาก”

“กระดูกกระบี่ของเจ้า เป็นของล้ำค่าที่สุดที่ท่านแม่ทิ้งไว้ให้ มันคืออาวุธที่จะทำให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้น และปกป้องตัวเองได้”

ใต้แสงจันทร์ หญิงสาวคอยปลอบโยนเด็กน้อยอย่างเงียบๆ ด้วยความอ่อนโยนแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน

“ก็เหมือนกับหกหมื่นที่อาจารย์ให้เจ้าไป มันเป็นกระบี่ที่ดีใช่ไหมล่ะ”