ตอนที่ 32 ที่นี่มีแค่อาจารย์ ไม่มีใครหัวเราะเยาะเจ้าหรอก

ตอนที่ 32 ที่นี่มีแค่อาจารย์ ไม่มีใครหัวเราะเยาะเจ้าหรอก

นางนึกว่าตัวเองช่วยเสี่ยวเฟิงไว้ได้แล้วแท้ๆ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าต้นตอของเรื่องเศร้าทั้งหมด จะย้อนกลับมาหาถึงหน้าประตูบ้านด้วยวิธีแบบนี้

ในนิยายต้นฉบับ เสิ่นอี๋เฟิงก็ดูดซับไอชั่วร้ายพวกนี้เข้าไป จนส่งผลให้เข้าสู่หนทางมารในเวลาต่อมา

ถ้าขืนปล่อยให้เขาดูดซับต่อไปเรื่อยๆ จะไม่ทำให้เขาเดินซ้ำรอยเดิมจนเข้าสู่หนทางมารเหมือนในนิยายหรอกหรือ

จู้จิ่วเกอขมวดคิ้วแน่น

นางมองผู้ใหญ่ทั้งสองตรงหน้า แล้วคว้าข้อมืออันเย็นเฉียบของเสิ่นอี๋เฟิง หมุนตัวสาวเท้าเดินออกจากตำหนักทันที

“สหายร่วมวิถีจู้ โปรดรอก่อน” เสียงของลี่เหิงดังมาจากด้านหลัง แฝงความร้อนรนไว้ชัดเจน

จู้จิ่วเกอชะงักฝีเท้า แต่ไม่ได้หันกลับไป เพียงแค่เอียงหน้ามอง “ท่านผู้อาวุโสลี่ยังมีอะไรจะชี้แนะอีกหรือ”