ตอนที่ 4 นางเก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ตอนที่ 4 นางเก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ในที่สุดจู้จิ่วเกอก็เงยหน้าขึ้น นางไม่พูดอะไรสักคำ เพียงแค่กระดิกนิ้วเบาๆ

“...” เฮ่อจิงเฉินเห็นดังนั้น ความลังเลใจสายสุดท้ายในแววตาก็เปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยว “เช่นนั้นศิษย์คงต้องล่วงเกินแล้ว!”

เขาเงื้อกระบี่พุ่งเข้าใส่

เหล่าศิษย์สำนักเสินเหยี่ยนด้านข้างต่างรีบวางค่ายกลกระบี่ตามคำสั่งของผู้อาวุโส ทั่วทั้งริมหน้าผาลมดำมีกระบี่นับไม่ถ้วนบดบังแสงตะวัน รอเพียงผู้อาวุโสออกคำสั่ง กระบี่หมื่นเล่มก็จะซัดออกไปพร้อมกัน

จู้จิ่วเกอมองเฮ่อจิงเฉินที่พุ่งตรงเข้ามา นางไม่หลบไม่เลี่ยง เพียงค่อยๆ ยกมือขึ้นแล้วยื่นสองนิ้วที่ขาวผ่องดั่งหยกออกไป นิ้วทั้งสองซ้อนทับกันแล้วบิดหมุนเล็กน้อย

ปลายกระบี่ของเฮ่อจิงเฉินก็พลันชะงักนิ่ง ตัวเขาไม่อาจขยับรุกคืบเข้าไปได้แม้แต่คืบเดียว

“เจ้าเฮ่อเอ๋ย” ในที่สุดจู้จิ่วเกอก็มองเขาเต็มตาแล้วเบะปาก “กระบี่ชุดนี้ของเจ้า ข้าเป็นคนจับมือสอนมาเองกับมือ เอาของที่ข้าสอนมาใช้สู้กับข้าเนี่ยนะ? เจ้ามันบื้อหรือว่าโง่กันแน่?”

พูดจบ ปลายนิ้วของนางก็ออกแรงเพียงเล็กน้อย

แกร๊ก