เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉือเหวินพยักหน้าอย่างว่าง่าย "อื้ม ใช่แล้ว ของพี่ชายเจ้ายุทธ์กระบี่!"
"เป็นไปได้อย่างไร?" ลู่ยามึนงงไปชั่วขณะจริงๆ
ตราประทับฟ้าดินและตราประทับเสวียนหวงนี้ เห็นได้ชัดว่าบรรพชนฟ้าดินและบรรพชนเสวียนหวงได้มาจากเขตโบราณแห่งหนึ่ง แล้วจะเป็นของจ้าวกระบี่ไปได้อย่างไร?
"ก็หาเจอในเขตโบราณไง นั่นแน่ะ พี่ชายลู่ยาก็พูดเองนะ" ฉือเหวินแบมือเล็กๆ ออก
"เขตโบราณแห่งนั้นในตอนนั้น ก็เป็นจ้าวกระบี่ทิ้งเอาไว้ด้วยงั้นหรือ?" ลู่ยาซักไซ้ถามต่อ
ฉือเหวินครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเหลือบมองตราประทับอีกปราด "น่าจะ ใช่ละมั้ง"
"ไม่อย่างนั้นตราประทับของพี่ชายเจ้ายุทธ์กระบี่คงไม่ไปปรากฏอยู่ที่นั่นหรอก"
"ไฉนอะไรๆ ล้วนเป็นของจ้าวกระบี่ไปหมด?" ลู่ยาพึมพำกับตนเอง
"พี่ชายเจ้ายุทธ์กระบี่ สง่างามล้ำเลิศไร้ผู้ทัดเทียม ทะนงเหนือหงเหมิง กวาดล้างเหล่าอัจฉริยะสวรรค์หงเหมิงนับไม่ถ้วน จะมีสมบัติล้ำค่าสักสองสามชิ้น แปลกตรงไหนหรือ?"
"ไม่แปลกหรอก..."