กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในทะเลจิตสำนึกของลู่ยา ภาพเหตุการณ์ที่เคยเห็นในห้วงอวกาศรกร้างยังคงปรากฏขึ้นมาไม่หยุด เขาจมอยู่ในห้วงความคิดและวิเคราะห์อย่างเงียบงัน
ฉือเหวินยืนอยู่ข้างลู่ยา มองภาพย้อนคืนกาลเวลาที่ปรากฏอยู่บนห้วงสุญญตา ดวงตาสีเขียวดุจสายน้ำกะพริบวูบไหวเล็กน้อย พลางพึมพำกับตนเองว่า “เหมือนว่าจะคุ้นตาอยู่บ้าง…”
“หืม?” ลู่ยาได้ยินเสียงพึมพำของฉือเหวิน จึงดึงสติกลับมาและหันไปมองนาง
“เจ้าเคยเห็นอสรพิษทมิฬเช่นนี้ในยุคหงเหมิงหรือ?”
“ไม่…ข้าไม่แน่ใจ”
“เวลาผ่านมานานเกินไปแล้ว ความทรงจำจึงเลือนรางอยู่บ้าง…”
“แต่เหมือนข้าจะเคยได้ยินพี่ชายเจ้ายุทธ์กระบี่พูดถึง อสรพิษทมิฬเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในหงเหมิงปฐมกำเนิด หากแต่อยู่นอกหงเหมิง” ฉือเหวินพยายามนึกย้อนความทรงจำ