เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฟ่อ ๆ ๆ!” อสรพิษทมิฬหลายตัวที่ดูดกลืนโลหิตบริสุทธิ์จนกลายเป็นสีแดงฉานแวววาว ต่างแลบลิ้นยาวออกมา ดวงตาพิษจับจ้องเหล่าผู้บำเพ็ญของฟ้าดินและเสวียนหวง ภายในดวงตาเต็มไปด้วยความละโมบ
เพียะ ๆ!
ผู้บำเพ็ญขั้นเซียนทองหุนหยวนไร้ขอบเขตขั้นกลางยี่สิบคนถูกดูดกลืนโลหิตบริสุทธิ์และจิตต้นกำเนิดจนหมดสิ้น ร่างกายแห้งเหี่ยวราวกับซากศพแห้ง ก่อนร่วงหล่นจากห้วงอวกาศลงไปท่ามกลางขุนเขาและหุบเหวนับหมื่น
“จี๊ด ๆ ๆ...” ท่ามกลางขุนเขาและหุบเหวนับหมื่น พลันมีด้วงเกราะทมิฬจำนวนนับไม่ถ้วนคลานออกมา
ด้วงเกราะทมิฬนับไม่ถ้วนไต่ขึ้นไปบนศพของผู้บำเพ็ญขั้นเซียนทองหุนหยวนไร้ขอบเขตขั้นกลางทั้งยี่สิบคน แล้วเริ่มกัดกินเนื้อหนังที่หลงเหลืออยู่
เพียงชั่วลมหายใจเดียว ศพทั้งยี่สิบเบื้องล่างก็เหลือเพียงกระดูกขาว
จากนั้น กระดูกขาวทั้งยี่สิบร่างก็ถูกด้วงเกราะทมิฬลากหายเข้าไปท่ามกลางขุนเขาและหุบเหวนับหมื่น
ด้วงเกราะทมิฬนับไม่ถ้วนถอยร่นออกไปราวกับกระแสน้ำ