เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใจกลางทะเลสาบสระน้ำเย็น เหนือผืนศิลาคราม
ลู่ยาสวมเสื้อคลุมยาวสีดำทองหนึ่งผืน นั่งสงบนิ่งอยู่ ในอ้อมกอดมีสาวน้อยแต่งกายด้วยชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีขาวดั่งเกล็ด
ใบหน้าของสาวน้อยงดงามละมุนละไม ผิวพรรณขาวผ่องนุ่มนวล ทั้งสองข้างแก้มยังปรากฏร่องรอยน้ำตาชัดเจนอยู่สองสาย
ฉือเหวินหลับตาลงอย่างแผ่วเบา ขนตายาวระยับสั่นไหวเป็นระยะ ๆ มือเรียวบางทั้งสองข้างเกาะแน่นอยู่กับเสื้อคลุมยาวของลู่ยา
ฉือเหวินหลับไปนานแสนนานแล้ว คงจะเป็นการหลับที่หอมหวานที่สุด งามที่สุด และสุขสบายที่สุดครั้งหนึ่งในรอบนับไม่ถ้วนปี
ลู่ยารู้สึกได้ว่าสาวน้อยในอ้อมกอดใกล้จะตื่นแล้ว จึงวางกระบี่ปฐมกำเนิดลงไว้ข้างมือนาง แล้วตีเบา ๆ ที่หลังของนางหนึ่งครั้ง ให้นางได้หลับสงบต่อไปอย่างสุขใจ
มือทั้งสองของฉือเหวินค่อย ๆ คลายออก