กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงสว่างเจิดจ้าสายหนึ่งวาบผ่าน ฟ้าดินบรรพกาลพลันหายไปจากความโกลาหลอย่างไร้ร่องรอย ก่อนหลบหนีเข้าไปในกระแสปั่นป่วนแห่งความว่างเปล่า
และในเวลานี้เอง
ภายในสองมหาโลก ได้แก่ เทียนตี้และเสวียนหวง
ภายในสำนักเต๋าเทียนตี้
บรรพชนฟ้าดินค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาทั้งสองไร้ซึ่งระลอกคลื่นใด ๆ “สิ่งที่บรรพชนคาดไม่ถึงก็คือ เจตจำนงผานกู่ยังคงหลงเหลืออยู่”
“หลบหนีเข้าไปในกระแสปั่นป่วนแห่งความว่างเปล่าอย่างนั้นหรือ? ก็แค่ดิ้นรนเฮือกสุดท้ายเท่านั้น แมลงเม่าเขย่าต้นไม้!”
ยุคโกลาหลล่วงผ่านไปแล้ว ปราณต้นกำเนิดสูญสลาย ไม่มีผู้ใดสามารถไปถึงขั้นนั้นได้อีก!
ขั้นมหามรรคเทียมก็คือขีดจำกัดแล้ว
วิธีเดียวที่พอจะเป็นไปได้ เกรงว่าคงมีเพียงการยกระดับต้นกำเนิดโลก