เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ถูกต้องแล้ว นี่คือวิชาลับห้ามเผยแพร่ของเผ่าหงส์แห่งข้า!”
“หงส์นิพพานในเปลวเพลิง เกิดใหม่ท่ามกลางการทำลายล้าง ฟื้นคืนชีพจากห้วงพังทลายดับสูญ!”
“ตลอดสามหมื่นปีที่ผ่านมา ข้าเองก็คาดเดาถ้อยคำสุดท้ายที่จักรพรรดิเทพตรัสทิ้งไว้เสมอมา จิตแท้สลายกระจัดกระจาย นิพพานในเปลวเพลิง ตะวันจันทราดวงดาวคงอยู่นิรันดร์……”
ข่งเซวียนเมื่อเดาออกแล้วว่าหยุนเซียวมาด้วยประสงค์ใด จึงนำความคาดเดาในดวงใจออกมากล่าวทีละประการโดยมิได้ปิดบัง
หยุนเซียวฟังถ้อยคำของข่งเซวียน นางเบิกดวงตางามทั้งคู่กว้างยิ่งขึ้น แสงวาบวูบเรืองรองในเบ้าตา ระลอกหมอกน้ำตาค่อย ๆ พลันขึ้น เสียงสั่นเครือเล็กน้อย “นิพพานในเปลวเพลิง มีนิพพานในเปลวเพลิงจริง ๆ หรือ?”
“ตะวันจันทราดวงดาวคงอยู่นิรันดร์ คำว่าตะวันนั้นหมายถึงดาราสุริยัน ส่วนเผ่าวิหคทองในความหมายอย่างหนึ่งก็คือดวงอาทิตย์!” หยุนเซียวกล่าวสานต่อ
ข่งเซวียนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ข้าเห็นว่าเช่นนั้น จักรพรรดิเทพจักได้กลับมา……”