เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กาลเวลาล่องลอย เนิ่นนานดุจม้าขาวลอดผ่านช่องว่าง เพียงพริบตาก็ผ่านพ้นไป
นับจากวันที่ลู่ยาเอาชนะหลัวโหวแห่งวิถีมาร เปิดฟ้าดินบรรพกาลขึ้นใหม่ และทำให้สรรพสิ่งรวมเป็นหนึ่ง บัดนี้ก็ผ่านไปกว่าสามหมื่นปีแล้ว
หลังจากลู่ยาเปิดฟ้าดิน กายแห่งมรรคาขั้นจุดสูงสุดเซียนทองหุนหยวนไร้ขอบเขตก็สลายคืนพลังวิญญาณสู่ฟ้าดิน อีกทั้งบุญกุศลปราณเร้นลับแต่กำเนิดแห่งมหามรรคก็โปรยปรายลงมา
ปราณวิญญาณแต่กำเนิดภายในบรรพกาลฟื้นคืนขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งยังเข้มข้นจนแทบไม่ด้อยไปกว่ายามที่เทพผานกู่เปิดฟ้าดินในอดีต
ปราณวิญญาณแต่กำเนิดอันเข้มข้นอย่างยิ่ง ย่อมบ่มเพาะเหล่าอัจฉริยะสวรรค์จำนวนมากให้ถือกำเนิดขึ้น
ความเจ็บปวดจากศึกสุดท้ายระหว่างเต๋าเร้นลับกับมารก่อนหน้านี้ ซึ่งมีผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนร่วงหล่นดับสูญ ราวกับได้กลายเป็นอดีตไปแล้ว
หมื่นเผ่าแห่งบรรพกาลพักฟื้นมานานกว่าสามหมื่นปี ในที่สุดก็กลับมาเจริญรุ่งเรืองและรุ่งโรจน์อีกครั้ง