เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หงจวินสวมชุดผ้าสีเทา เสด็จลงมาจากเหนือเก้าชั้นฟ้า
ขณะนี้ตนยืนนิ่งอยู่กลางห้วงสุญญตา ทั่วกางเกงเรียบง่ายสุดขีด ไร้ระลอกพลังธรรมแม้เพียงนิดเดียว เสียงราบเรียบกล่าวว่า "หลัวโหว เจ้าหยิบยกมือลงกับศิษย์ของข้า ก็ถือว่าเสียทีด้านอำนาจข่มไปแล้ว"
ทางแดนไกล
หลัวโหวทะลวงห้วงสุญญตาเคลื่อนมา ปรากฏกายเหนือเก้าชั้นฟ้า รอบกายปราณมารโอบล้อม เพลิงมารสีม่วงดำลุกโชนอยู่
"หงจวิน เจ้ากับข้าต่างรู้ดี ชัยชนะของบรรดาศิษย์ตัดสินอะไรไม่ได้เลย เจ้าจำต้องมาหลอกตนเองหลอกผู้อื่นอยู่ ณ ที่นี้เพื่ออะไร?" มุมปากหลัวโหวเลิกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มแปลกประหลาด ราวกับว่าถ้อยคำของหงจวินเมื่อครู่มิได้กระทบตนแม้แต่น้อยนิด
หงจวินสวมจีวรเต๋าสีเทา ใบหน้าเผยรอยยิ้มราบเรียบ "โฮะโฮะ หลัวโหวยังคงเป็นหลัวโหวคนเดิมแห่งวันวานนั้น"