เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จุ่นถีร่ายต้นไม้วิเศษเจ็ดสมบัติ พลังธรรมระดับอริยะขั้นแปดปั่นป่วนพุ่งออกมา ระบายความขุ่นเคืองที่อัดอั้นตันอยู่ในใจมาตลอดหลายปีนับแต่วันบรรลุอริยะ
"ข้าจุ่นถีมิใช่อริยะที่อ่อนแอที่สุดแห่งบรรพกาลเด็ดขาด มิใช่หน่วยวัดพลังรบเด็ดขาด!"
การโจมตีของจุ่นถีราวพายุฝนโหมกระหน่ำ ไม่เผื่อโอกาสให้สามเทพมารได้หายใจแม้แต่นิดเดียว
สามเทพมารเพิ่งร่ายเคล็ดวิชาลับยกพลังฝีมือขึ้นถึงขั้นหุนหยวนชั้นสิบสองจุดสูงสุดเมื่อครู่ หากเคล็ดวิชาลับย่อมบั่นทอนร่าง บัดนี้จึงถูกพลังย้อนสวนรังแกรบๆ ไม่มีช่วงเวลาให้พักฟื้นแม้แต่น้อย
ชั่วขณะหนึ่ง พวกมันกลับไม่ใช่คู่มือของเจี่ยอิ่นกับจุ่นถีเลยสักนิด ถูกตีจนถอยร่นทีละหลาย บาดแผลเต็มทั่วกาย
เจี่ยอิ่นกับจุ่นถีร่ายกายทองคำสูงสิบแปดจั้ง แสงพุทธาส่องทั่วหล้าแผ่คลุมกาย ช่างเป็น 'เทพสงคราม' แห่งบรรพกาลโดยแท้!
และในขณะนั้น