กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น้ำตาของปีศาจหมีดำชุ่มโชกชายเสื้อคลุมของนักพรตสือเฉิน
ออร่าอันน่าเกรงขามของเทพมารแห่งกาลเวลา บรรพชนสือเฉิน ทันใดนั้นดิ่งลงถึงจุดเยือกแข็ง
ผู้มีพลังมากมายนับไม่ถ้วนแห่งบรรพกาลมองฉากนี้ ในใจล้วนงงงัน "นักพรตแก่นั่นเป็นเทพมารแห่งกาลเวลาจริงหรือ? ของปลอมกระมัง!"
"เทพมารแห่งกาลเวลา บรรพชนสือเฉินทรงอยู่เหนือสูงส่ง ผยองอำนาจในความโกลาหลมานับเนิ่นนับนานมิรู้สิ้น จะรับปีศาจหมีดำปัญญาอ่อนขนาดนี้มาเป็นผู้สืบทอดได้อย่างไร?"
"เกือบแน่นอนว่าเป็นของปลอมกระมัง?"
"ก็เป็นไปได้!"
เหนือฟ้าภูเขาลมดำขึ้นไป
สี่อริยะยืนนิ่ง ณ ที่เดิม ดวงตาทั้งคู่จ้องสือเฉินไม่กะพริบ แต่ในใจกลับปั่นป่วนราวคลื่นยกท้อง ตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
"ช่างเป็นเทพมารแห่งกาลเวลาจริง ๆ หรือ?"
"บรรพชนสือเฉิน!"