เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ยายืนนิ่งอยู่บนห้วงสุญญตา ดวงตากวาดมองปีศาจหมีดำอย่างเรียบเฉย ก่อนเอ่ยพร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ ว่า “รอให้เจ้ารอดชีวิตเสียก่อน แล้วมารายงานตัวที่ราชสำนักสวรรค์”
ในเมื่อเป็นศิษย์ของเทพมารแห่งความโกลาหล ลู่ยาย่อมคิดจะดึงตัวมาเข้าพวก ชักชวนให้เข้าร่วมราชสำนักสวรรค์ และแต่งตั้งเป็นเทพอสูรสักตำแหน่ง
ก้อนถ่านดำเบิกตากว้าง ตั้งแต่เล็กมันเติบโตมากับการได้ยินนามของลู่ยาและตี้จวิ้น บัดนี้สามารถไปรายงานตัวที่ราชสำนักสวรรค์ได้ นี่แทบจะเป็นการทำให้ความฝันตลอดชีวิตของหมีเป็นจริง
“ขอรับ ข้าน้อมรับราชโองการของจักรพรรดิเทพ!” ก้อนถ่านดำพยักหน้าอย่างจริงจัง
เจี่ยอิ่นและจุ่นถียืนอยู่ด้านข้าง สีหน้าดูไม่น่ามองอย่างยิ่ง “เจ้าลู่ยาผู้นี้ไร้คุณธรรมเซียน เห็นอยู่ว่าดินแดนตะวันตกของข้ามาถึงก่อน เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเจ้า ลู่ยา?”