เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเฉินซือครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จุ่นถีก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “มัวแต่นั่งรอความตาย มิสู้ลงมือโจมตีก่อน!”
สีหน้าของเจี่ยอิ่นเต็มไปด้วยความเศร้าโศกและทุกข์ระทม ก่อนเอ่ยถามว่า “ศิษย์น้อง เจ้าคิดจะทำเช่นไร?”
“ข้าจะไปยังราชสำนักสวรรค์ด้วยตนเอง เพื่อนำทางบุตรแห่งมหันตภัย!” จุ่นถีกล่าวเสียงเข้ม
“ลู่ยาจัดวางราชสำนักสวรรค์ไว้แน่นหนาราวกับป้อมปราการ มีค่ายกลใหญ่หลากหลายคอยเสริมพลัง วิถีค่ายกลของลู่ยาไม่ได้ด้อยไปกว่าประมุขทงเทียน หากราชสำนักสวรรค์พบร่องรอยของศิษย์น้อง เกรงว่า…”
จุ่นถีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวช้า ๆ ว่า “ศิษย์พี่ ข้าจะไปพบลู่ยาก่อน!”
ความเศร้าบนใบหน้าของเจี่ยอิ่นยิ่งทวีความหนักอึ้ง ท้ายที่สุดก็พยักหน้า “อืม!”
ราชสำนักสวรรค์
ปราณเซียนแผ่คลุ้ง ลำแสงไหลสีสันพร่างพราย
ราชสำนักสวรรค์ ภายในตำหนักจักรพรรดิอสูร