เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทะเลกว้างใหญ่สุดสายตา แพไม้ไผ่ลำหนึ่ง ลิงตัวหนึ่ง ลอยเคว้งไปตามคลื่นลมที่ซัดสาด
วานรหินคือบุตรผู้รับมหันตภัยในมหาภัยบัติครั้งนี้ ได้รับวาสนาฟ้าดินหนุนหนุน แม้ระหว่างทางจะไม่มีอ๋าวกว่างคุ้มกัน แต่ก็นับว่าปลอดภัย ไม่ถึงกับถูกคลื่นลมใหญ่ซัดแพไม้ไผ่จนแตก
หลังจากออกจากเกาะจินอ๋าว วานรหินก็ล่องลอยอยู่ในทะเลกว้างใหญ่นี้อีกหลายเดือน
หิวก็จับปลา กระหายก็ดื่มน้ำฝน
ขณะที่วานรหินลอยล่องไปเรื่อย ๆ การประชุมสามครั้งแห่งวังจื่อเซียวก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว
ภายใต้การร้องไห้โวยวายของเจี่ยอิ่นและจุ่นถี เหล่าอริยะและเหล่าหุนหยวนทั้งหลายต่างให้คำมั่นว่าจะไม่อาจลงมือกับบุตรแห่งมหันตภัยโดยพลการอีก
ส่วนลู่ยากลับแสดงออกโดยนัยว่า “ข้าจะไม่ลงมือกับบุตรแห่งมหันตภัยโดยง่ายอีกเป็นแน่ เว้นแต่…อดใจไว้ไม่อยู่!”
……
วันหนึ่ง