กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไฟสงครามลุกโชน ความคิดคึกคัก ปราณชิงชัยทำให้สามภพบรรพกาลอันสงบ สภาพแวดล้อมเปลี่ยนไปในทันใด
ปราณมหันตภัยกลับปั่นป่วนและปรากฏขึ้นอีกครั้ง
การเปลี่ยนแปลงนี้ ย่อมปิดบังผู้บำเพ็ญมากมายในสามภพไม่ได้
“อะไรกัน? มหาวิบัติสถาปนาเทพเพิ่งผ่านไปนานเท่าใด? ห้าพันกว่าปี มาบัดนี้ปราณมหันตภัยระหว่างฟ้าดินกลับปั่นป่วนขึ้นอีกแล้วหรือ?”
“หรือว่ามหันตภัยครั้งใหม่ได้เริ่มขึ้นแล้ว?”
มหาวิบัติสถาปนาเทพ เหล่าอริยะลงมือต่อสู้ ภาพทำลายฟ้าดินยังติดตา เป็นมหาวิบัติอย่างแท้จริง
ปราณต้นกำเนิดบรรพกาลยังไม่ฟื้นตัว มาบัดนี้กลับมีเค้ามูลมหันตภัยอีกแล้วหรือ?
นี่ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!
ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนตกอยู่ในความตื่นตระหนก
ไม่ต้องพูดถึงผู้บำเพ็ญธรรมดาที่ตกตะลึง แม้แต่หกอริยะก็ล้วนตะลึงงันอย่างยิ่ง