เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
นักพรตฉือหางและเซียนผู่เสียน ศิษย์เซียนทองแห่งสำนักฉาน ภายในค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งถูกตัดบุปผาสามดอกเหนือเศียรและลมทั้งห้าในทรวงอกจนสิ้น กลายเป็นคนไร้ความสามารถโดยสิ้นเชิง
ส่วนโอสถทองคำเก้าหมุนที่หยวนสื่อเทียนจุนไปขอมา หาได้มีส่วนของสองคนนั้นไม่ เกรงว่าในใจของทั้งสองคงเกิดความคิดทรยศขึ้นนานแล้ว ขาดก็เพียงโอกาสเดียว!
หรานเติงในฐานะผู้ยิ่งใหญ่รุ่นเก่า ยามนี้ได้ยินลู่ยาว่าดังนี้ จะไม่เข้าใจเจตนาของลู่ยาได้อย่างไร
"เช่นนี้แล้ว ก็ไม่น่ามีปัญหาใด"
ใจของหรานเติงร้อนผ่าวขึ้นอีกครา ตนแม้เป็นผู้บำเพ็ญรุ่นเก่า แต่ติดค้างอยู่ในขอบเขตเซียนทองต้าหลัวเนิ่นนานแล้ว หากสามารถอาศัยวาสนาฟ้าดินของสำนักตะวันตกช่วยบรรลุมรรคา ก็คงดีที่สุดมิใช่หรือ?
ลู่ยาพูดจบ พลังหุนหยวนก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง ลบร่องรอยบนกายของหรานเติงจนสิ้น