เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แม้ลู่ยาจะไม่กล่าวสิ่งใด เสวียนเย่ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล
เสวียนเย่ ในฐานะศิษย์ใหญ่สายตรงแห่งสายสืบทอดจักรพรรดิอสูร ระดับบำเพ็ญกลับไม่อาจเทียบศิษย์ลำดับที่สองอย่างลิ่วเอ่อร์ได้อย่างนั้นหรือ?
เช่นนี้ย่อมทำให้อาจารย์เสียหน้าเกินไปแล้ว
ลิ่วเอ่อร์ใช้ต้นกำเนิดวานรสี่ตนแห่งความโกลาหลตัดสามศพ สุดท้ายวานรสี่ตนแห่งความโกลาหลมีต้นกำเนิดรวมเป็นหนึ่ง หลอมรวมกายเทพมารแห่งความโกลาหลขึ้นมาใหม่ จึงอาศัยสิ่งนี้บรรลุหุนหยวนได้!
โอกาส วาสนา และพรสวรรค์ ล้วนขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไม่ได้!
สำหรับการบรรลุหุนหยวน แม้จะมีความยากอยู่บ้างสำหรับเสวียนเย่ แต่การบรรลุอริยะรองมิใช่เรื่องง่ายดายหรอกหรือ?
เพียงนอนตื่นสายให้น้อยลง แล้วขยันบำเพ็ญสักหลายพันปีก็พอแล้ว!
สีหน้าของเสวียนเย่พลันเคร่งขรึมจริงจัง “อาจารย์โปรดวางใจ ข้าจะไปปิดด่านบำเพ็ญเดี๋ยวนี้ หากยังไม่บรรลุอริยะรอง ข้าจะไม่ออกจากด่าน!”