ตอนที่ 163 ซูหู่: เดือนหน้าคือฤกษ์งามยามดี

ตี้ซินค่อยๆ ลุกขึ้นจากบัลลังก์ สายตามองออกไปยังฟ้าดินกว้างใหญ่ภายนอกตำหนัก เอ่ยขึ้นด้วยใจที่แบกรับทั้งแผ่นดิน

"กูหวางตั้งแต่ขึ้นครองราชย์มา มิเคยกล้าลืมคำสั่งสอนของฮ่องเต้องค์ก่อน ขุนนางยังไม่ตื่นกูหวางตื่นแล้ว ขุนนางหลับแล้วกูหวางยังไม่หลับ ดำรงตำแหน่งฮ่องเต้ราวกับย่างเท้าบนน้ำแข็งบาง ระมัดระวังทุกฝีก้าว!"

"ข้าเคยคิดว่าเมื่อแผ่นดินปกครองสงบราบคาบแล้ว ต้าซางก็มั่นคง แต่... กูหวางหละเลยราชสำนัก เรื่องการสืบทอดแผ่นดินของต้าซาง นี่คือความผิดของกูหวางเอง!"

เสียงของตี้ซินแทรกทะลวงยิ่งนัก ก้องไปทั่วตำหนักหลงเต๋อ

ใต้พระที่นั่ง ขุนนางบุ๋นบู๊ได้ฟัง บางคนถึงกับน้ำตาไหลเงียบๆ

มีฮ่องเต้เช่นนี้ ยังต้องกังวลสิ่งใดว่าต้าซางจะไม่รุ่งเรือง?