ตอนที่ 77 เสินหนงปกครองโลก

ปีที่สิบหกแห่งการปกครองของเสินหนง

เผ่ามนุษย์พัฒนาการเพาะปลูก ไม่ขาดแคลนธัญพืช มีเสื้อผ้าป้องกันความหนาว มีบ้านเรือนบังลมบังฝน เผ่ามนุษย์โดยรวมก้าวหน้าเจริญรุ่งเรืองไปข้างหน้า

วันหนึ่ง เสินหนงนั่งอยู่ในเมืองหลวงของเผ่ามนุษย์ ฟังข้าราชการใต้บังคับบัญชาเข้ามารายงาน

เผ่ามนุษย์ก้าวหน้ากว่าก่อนมากมายเหลือเกิน ธัญพืชพอกินแล้วยังมีเหลือ ไก่เป็ดปลาเนื้อบางส่วนก็มีเหลือ วางทิ้งไว้

เสินหนงฟังรายงานของข้าราชการใต้บังคับบัญชา ก็อดตกอยู่ในภวังค์ความคิดไม่ได้ รู้สึกอยู่เสมอว่าในเผ่ามนุษย์ขาดสิ่งหนึ่งไป

เผ่ามนุษย์ยามนี้ถึงจะก้าวหน้าไปข้างหน้าทั้งหมดแล้ว แต่ก็ดูเหมือนขาดชีวิตชีวาอย่างหนึ่งไป

ชีวิตชีวาที่ทำให้เผ่ามนุษย์ทั้งมวลเคลื่อนไหวไหลเวียน

เสินหนงซื่อครุ่นคิดหลายวันก็ยังไม่กระจ่าง จึงขี่ม้าไปยังภูเขาไร้นาม