ตอนที่ 27 ทลายค่ายกลใหญ่ ได้เหรียญร่วงสมบัติ

เนิ่นนานต่อมา ลิ่วเอ่อร์ล้างตัวในลำธารจนเสร็จ โคลนตมบนร่างกายถูกชำระออกจนหมดสิ้น

ดวงตาคู่หนึ่งว่องไว ขนสีทองภายใต้แสงอาทิตย์ส่องประกายระยิบระยับ หากจะใช้สักคำมาบรรยาย ก็คงเป็น “ชะล้างสิ่งเจือปนจนหมดสิ้น”!

เพียงแต่รูปร่างเมื่อมองจากภายนอกยังคงผอมบางยิ่งนัก สวมชุดขาวเรียบง่าย เดินไปมาเหมือนลิงป่า ทำให้เสวียนเย่หัวเราะกันใหญ่

“อาจารย์ ข้ากลับมาแล้ว” ลิ่วเอ่อร์กล่าวอย่างยินดี

“อืม!” ลู่ยาพินิจลิ่วเอ่อร์ ใบหน้ากับซุนหงอคงในความทรงจำช่างเหมือนกันไม่มีผิด

“อาจารย์ ข้ารู้ว่าเขาอู่อี๋อยู่ที่ใด อยู่ในหมู่เขานี้เอง” ลิ่วเอ่อร์รู้ว่าอาจารย์กับศิษย์พี่ใหญ่กำลังหาเขาอู่อี๋ จึงเอ่ยขึ้นทันที