ตอนที่ 22 ความทะเยอทะยานของเผ่ามังกร เผ่าเสวียนกุย

หลังถูกคุนเผิงหยามเกียรติไปคราหนึ่ง เฮ่าเทียนผู้เป็นจักรพรรดิสวรรค์องค์ใหม่ก็เสียพระพักตร์จนหมดสิ้น เหล่าศิษย์จากมหาศาสนาทั้งสี่ลอบหัวเราะอยู่ในใจ เพียงแย้มยิ้มโดยมิเอ่ยวาจา

ในบรรดาหมื่นเผ่าแห่งบรรพกาล ผู้คนจากเผ่าใหญ่หลายเผ่าก็ทยอยแอบหลบออกไปไม่น้อย อยู่ต่อไปก็ไร้ความหมายแล้ว

ลู่ยาดื่มสุราเซียนเล็กน้อย กินท้อสวรรค์ไปหลายผล ก่อนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ขอบพระทัยจักรพรรดิสวรรค์ที่ทรงต้อนรับอย่างอบอุ่น เผ่าปีศาจยังมีธุระปลีกย่อยอีกมาก ขอทรงอภัยที่อาตมามิอาจอยู่ต่อได้นาน”

กล่าวจบ ลู่ยาก็มิรอให้เฮ่าเทียนตอบ พาไป๋เจ๋อและเทพอสูรทั้งสี่เดินออกไปนอกประตูสวรรค์อย่างสงบนิ่ง

กว่างเฉิงจื่อ เหวินซู ผู่เสียน ฉือจิงจื่อ และเหล่าจงเซียนแห่งคุนหลุนหัวเราะเบา ๆ ก่อนกล่าวเช่นกันว่า “อาจารย์เรียกพบ เช่นนั้นอาตมาก็ขอลา”