กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หยุนเซียวได้ยินเสียงน้องสาว ก็รีบมองไปทางลู่ยาทันที ดวงตางามเปล่งประกาย แย้มยิ้มบางเบาที่มุมปาก “วันนี้เขาดูต่างไปจริง ๆ ด้วย...”
ลู่ยาในฐานะองค์ชายเผ่าปีศาจ การมาถึงเป็นคนสุดท้ายไม่ต่างจากระเบิดลูกใหญ่
หมื่นเผ่าแห่งบรรพกาลอดไม่ได้ที่จะพากันซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์
“นี่... นี่คือลู่ยา...”
“องค์ชายเผ่าปีศาจ?”
“ทายาทสายตรงเพียงหนึ่งเดียวของฝ่าบาทตี้จวิ้น?”
“ข้างหลังเขาไม่ใช่หรืออริยะอสูรไป๋เจ๋อ? ไม่ผิดแน่ นั่นคือองค์รัชทายาทลู่ยา!”
“พวกเขาไม่ใช่หนีไปเทือกเขาแสนภูผาแล้วหรือ? วันนี้พวกเขามาได้อย่างไร?”
“เฮ่าเทียนนับว่าแย่งราชสำนักสวรรค์ของเผ่าปีศาจไปหรือไม่?”
ชั่วขณะหนึ่งท้องพระโรงเต็มไปด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์ วุ่นวายอึงมี่