กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 148 ถ้าผมเป็นคุณ
หลัวกวนจิ้งนึกว่าชุยซูหลานกลับไปบ้านเดิม พูดธุระสองสามคำก็คงกลับ แต่ไม่คิดว่าตอนกลับมาจะพาน้าชายกับน้องชายมาด้วย
เห็นหลัวกวนจิ้งยืนอยู่ในลานบ้าน ใบหน้าของน้าชายชุยกั๋วปินแทบจะยิ้มจนบานสะพรั่ง
อืม... ริมฝีปากของน้าชายไม่หนา ดูแล้วน่าจะพอทำอาชีพนี้ได้ไหว
อืม...? ดวงตาของน้องชายเปล่งประกาย ดูไม่ใช่คนโง่เง่า พวกเขาสองคนต่อให้ไม่ใช่คนพูดเก่งนัก ก็น่าจะพอทำอาชีพนี้ได้