0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 มีตัวแทนแค่สองคน

แตงโมมากมายขนาดนี้ที่หานเหว่ยกวงซื้อมา เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะกินสักคำ ก็ถีบจักรยานออกจากหมู่บ้านหลัวลิ่วไปแล้ว

หลัวกวนจิ้งยิ้มตาหยีมองแตงโมหัวกลมๆ พวกนี้ ในใจดีใจสุดขีด ตั้งแต่เกิดใหม่มา ผลไม้ที่เธอกินน้อยจนน่าสงสาร

ตอนนี้เป็นฤดูร้อนกลางฤดู ตามหลักแล้วผลไม้พวกนี้ควรเป็นช่วงที่ราคาถูกที่สุด แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมในหมู่บ้านชนบทแทบไม่เห็นผลไม้พวกนี้เลย

อาจจะเป็นเพราะหมู่บ้านหลัวลิ่วล้าหลังเกินไป เทียบกับอำเภอหยุนจงแล้วต่างกันราวฟ้ากับดิน