เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 พี่สาวเฟิงกับพี่สาวเทียน
เสี่ยวนั่วนั่ววิ่งจากอ้อมกอดของฉินเทียนไปหาอ้อมกอดของฉินเฟิง กอดเขาแล้วหอมหนึ่งที สองที สามที
จากนั้นเสี่ยวนั่วนั่วก็ดึงมือของฉินเฟิงมาดู แล้วเรียกด้วยรอยยิ้มหวานว่า “พี่สาวเฟิง!”
ฉินเฟิงยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่
เด็กน้อยคนนี้แยกพวกเขาสองพี่น้องออกด้วย เก่งจริง ๆ!
“น้องสาว เธอนี่เป็นอัจฉริยะตัวน้อยจริง ๆ พี่ชายของเธอทั้งหลายยังอาจจำพวกเราไม่ได้เลย” ฉินเฟิงเอ็นดูเสี่ยวนั่วนั่วจนแทบคลั่ง เขากอดเธอแล้วหอมแก้มหนึ่งที
เสี่ยวนั่วนั่วผลักหน้าฉินเฟิงออกอย่างรังเกียจแล้วพูดอย่างไม่พอใจว่า “พี่ชายหอมหนูไม่ได้นะ”
ฉินเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนถามพร้อมรอยยิ้มว่า “ทำไมล่ะ?”
เสี่ยวนั่วนั่วทำปากจู๋ “พี่ชายหอมภรรยาของตัวเองได้อย่างเดียว หอมหนูไม่ได้ หนูมีสามีของหนูหอม”
ฉินเทียนกลั้นหัวเราะไม่อยู่