กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 คนที่แพ้ต้องร้องเลียนแบบหมา
ลู่ติ้งเฉิงไม่พูดพร่ำทำเพลง พาน้องชายคนอื่น ๆ ไปขวางฉินเทียนกับฉินเฟิงเอาไว้ แต่ฉินเทียนกับฉินเฟิงอายุมากกว่าสองปี พวกเด็ก ๆ ตระกูลลู่จึงไม่ใช่คู่มือของพวกเขาเลย ไม่นานสองพี่น้องก็ฝ่าวงล้อมออกมาแล้วไล่ตามไป
เสี่ยวนั่วนั่วรู้สึกว่าสนุกมาก จึงปรบมือส่งเสียงเชียร์ไม่หยุด
“พี่ชายวิ่งเร็ว ๆ หน่อย เร็วเข้า”
ลู่ติ้งหยางเหนื่อยแทบตาย!
ฉินเทียนกับฉินเฟิงหัวเราะลั่น
“ลู่ติ้งหยาง นายไม่ไหวแล้วนะ!” ฉินเฟิงวิ่งไปอยู่ตรงหน้าลู่ติ้งหยาง พลางหัวเราะจนตัวงอ
ลู่ติ้งหยางทั้งอับอายทั้งโมโห สีหน้าดูแย่อย่างยิ่ง เขาพูดกับลูกพี่ลูกน้องโดยไม่เกรงใจว่า “ถ้านายเก่งนัก ก็สอบให้ได้ที่โหล่ของห้องไปเลย”