เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 เจ้ายังไม่ตายเชียวหรือ
เฉินกวนโหลวรับถ้วยน้ำมา พลางลูบศีรษะของผิงเกอร์เบาๆ เจ้าเด็กน้อยคนนี้หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู นิสัยเรียบร้อยสงบเสงี่ยม ไม่ซุกซนก่อเรื่องวุ่นวายเหมือนเด็กวัยเดียวกันคนอื่นๆ ช่วยแบ่งเบาภาระให้แม่นางพานไปได้มากทีเดียว
เขามีวิธีรับมือกับเด็กเพียงวิธีเดียว นั่นคือการควักเงิน
เขาหยิบเหรียญทองแดงออกมาหลายเหรียญ ยื่นส่งให้ผิงเกอร์ "เอาไปซื้อขนมกินเสีย อย่าบอกแม่เจ้าเล่า"
"ขอบคุณขอรับ!" ผิงเกอร์รับเงินมาแล้วทำความเคารพอย่างเรียบร้อยตามธรรมเนียม ก่อนจะวิ่งออกไป
"ช่างเป็นเด็กที่รู้ความเสียจริง"
พอคิดขึ้นมาว่าตนเองกำลังจะได้เป็นพ่อคนในอีกไม่ช้า ภายในใจของเขาก็พลันรู้สึกเหม่อลอยว้าวุ่นขึ้นมาเล็กน้อย การเป็นพ่อคนนี้ จะต้องทำตัวอย่างไรกันแน่หนอ? เขาจิบน้ำเข้าไปอึกหนึ่ง พลางขบคิดเรื่องนี้อย่างกลัดกลุ้มต่อไป ทว่าจู่ๆ เขาก็วางถ้วยน้ำชาลงทันที แล้วเริ่มโคจรเคล็ดวิชาบันทึกเหินสวรรค์!