กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 มิสู้รับแม่ม่ายสาวเป็นอนุเสียเลย
เลิกงานกลับถึงบ้าน ยังไม่ทันก้าวเท้าเข้าประตู ก็ได้กลิ่นยาต้มเข้มข้นลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ เจือปนไปด้วยกลิ่นขมฝาดอันเป็นเอกลักษณ์
"แค่กๆๆ..."
บ้านของเฉินเอ้อร์โก่วที่อยู่ฝั่งตรงข้าม มีเสียงไออย่างรุนแรงราวกับปอดจะฉีกขาดดังแว่วออกมา ราวกับจะไอจนสมองหลุดออกมาด้วย
ฟังจากสุ้มเสียงนี้ น่าจะเป็นป้าหูที่ล้มป่วยลง
ไม่นานนัก การคาดเดาของเขาก็ได้รับการยืนยัน
เขาถือชามหมูอบผักกาดดองเดินมายังบ้านของพี่สะใภ้ชุนเซียง พี่สะใภ้ชุนเซียงก็ดึงตัวเขาไว้พูดคุยเรื่องสัพเพเหระตามประสาเพื่อนบ้าน
"ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่า คอยเอาแต่แล้งน้ำใจไร้เมตตากับลูกสะใภ้ทุกวี่ทุกวัน ไม่ช้าก็เร็วจะต้องเคราะห์ร้าย"
"ป้าหูป่วยหรือพี่สะใภ้? อาการหนักมากไหม?"