กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 230 อยู่บ้านคอยโอ๋เด็กทุกวันเลยหรือ?
จางหนิงมีสีหน้าบิดเบี้ยว ดวงตาถมึงทึงขณะกัดฟันกรอด
ราวกับเป็นคนละคนกับแม่ค้าแผงลอยผู้มีรอยยิ้มเป็นมิตรเมื่อครู่
ทั้งที่ตั้งแต่ต้นจนจบ ลั่วเหวินเซิงไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ
แต่เพียงเพราะตอนนี้ลั่วเหวินเซิงไม่ต้องทนทุกข์ทรมาน ไม่ได้ติดหนี้ก้อนโต เธอก็เริ่มเคียดแค้นเสียแล้ว
ฉู่หลีเองก็รู้ว่าบางครั้งตนมักมองคนอื่นในแง่ร้าย และชอบเตรียมรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดอยู่เสมอ
อันที่จริง ความดีกับความเลวเป็นเกณฑ์สองอย่างที่ชัดเจนมาก
นั่นทำให้ยามพบคนเลวจริง ๆ เขาสามารถลงมือได้อย่างไม่ต้องรู้สึกผิด
แต่จางหนิงไม่มีหลักเกณฑ์อะไร เธอซับซ้อนเกินไป