กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 229 ผมเป็นแฟน! ของ! เขา!
ฉู่หลีพาลั่วเหวินเซิงไปซื้อกับข้าวที่ซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยกัน
ซื้อเสร็จก็ให้ลั่วเหวินเซิงถือของกลับบ้านไปก่อน
“ฉันจะไปตลาดอาหารทะเลสักหน่อย นายกลับไปจัดของที่ซื้อมาไว้ก่อน รอฉันกลับไปทำอาหาร”
ตลาดอาหารทะเลสภาพแวดล้อมไม่ดี ทั้งยังมีกลิ่นแรง เขากลัวว่าลั่วเหวินเซิงจะไม่สบายตัว
ลั่วเหวินเซิงเรียกแท็กซี่กลับบ้านไปก่อน ส่วนฉู่หลีตอนขับรถกลับก็แวะอ้อมไปหาจางหนิง
ถ้าไม่ใช่เพราะวันเกิดลั่วเหวินเซิง เขาคงลืมคนคนนี้ไปแล้ว
ผ่านไปหนึ่งปี จางหนิงยังเช่าอยู่ที่เดิม
เพียงแต่ตอนนี้เธอหารถเข็นเล็ก ๆ มาคันหนึ่ง ขายแป้งย่างกระทะชนิดหนึ่งของไหวโจวบ้านเกิดเธออยู่หน้าชุมชนที่พัก