ตอนที่ 122 หนึ่งสองสามห้ามขยับ

ตอนที่ 122 หนึ่งสองสามห้ามขยับ

เดิมทีฉู่หลีตั้งใจจะให้ลั่วเหวินเซิงเป็นลูกค้าทดลองใช้คนแรกของเขา

เพื่อให้ช่วยบอกความรู้สึกหลังใช้งานและเสนอความคิดเห็นสำหรับปรับปรุงสักหน่อย

แต่สายตาที่ลั่วเหวินเซิงใช้มองถังโต้วนั้นราวกับใส่ฟิลเตอร์ไว้ถึงแปดร้อยชั้น ไม่ว่าตรงไหนก็ดีไปหมด สมบูรณ์แบบที่สุด!

ต่อให้บางครั้งมันจะทำเรื่องเปิ่น ๆ หรือพูดอะไรที่ชวนงุนงง เขาก็ยังรู้สึกว่าน่ารักอยู่ดี

อย่างตอนที่มันเดินเองแล้วสะดุดสายไฟล้ม กลิ้งอยู่ตั้งนานก็ลุกไม่ขึ้น

พอมันร้องว่า ‘พ่อ แม่ ช่วยถังโต้วด้วย’ อยู่สองสามครั้ง ก็ทำเอาลั่วเหวินเซิงหัวเราะจนล้มตัวลงกุมท้องกลิ้งไปมาบนโซฟา

วินาทีนั้นฉู่หลีรู้สึกว่า การไล่ตามสิ่งที่เรียกว่าความอัจฉริยะอันสมบูรณ์แบบเกินไป อันที่จริงก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น