ตอนที่ 33 ขนมหลูกั่ว

อันซิ่งมองตามอันเถาที่เดินจากไป ในที่สุดก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป สายตาจับจ้องขนมนมที่อยู่บนพื้น แม้จะห่อด้วยกระดาษ เธอก็ยังได้กลิ่นหอมหวานนุ่มนวลของนม

อันซิ่งอดกลืนน้ำลายไม่ได้

“ฮือ ๆ ซิ่งเอ๋อร์ผู้น่าสงสารของแม่!”

สะใภ้สามเห็นท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ของลูกสาวอยู่ในสายตา ยิ่งรู้สึกปวดใจจนร้องไห้โฮ “ซิ่งเอ๋อร์ แม่ขอโทษลูก! หลายปีมานี้ลูกลำบากมามาก ฮือ ๆ”

อันซิ่งบังคับตัวเองให้ละสายตา แล้วมองหญิงที่ร้องไห้จนพูดไม่ออกตรงหน้า

นางคือแม่แท้ ๆ ของเธอ

แม่แท้ ๆ ที่จะไม่คอยจับผิดเธอสารพัดเหมือนแม่ในเมือง ถึงขั้นลงไม้ลงมือและด่าทอ

แม่จะดีกับเธอ เหมือนที่แม่ในเมืองดีกับน้องชาย

“แม่…”