กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
สะใภ้รองรู้สึกเศร้าจับใจ อดไม่ได้ที่จะยกมือเช็ดน้ำตาอีกครั้ง!
เด็กขี้เหร่อย่างอันเสี่ยวเป่าน่ะ นางไม่สนใจหรอก นางถูกใจตัวจินกับตัวอิ๋นลูกชายของพี่สะใภ้ใหญ่ต่างหาก เป็นเด็กผู้ชายเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมพวกเขาถึงได้ทั้งแข็งแรงทั้งหน้าตาดี แถมยังเรียนเก่งอีกนะ?
ถ้าเด็กพวกนี้เป็นลูกของนางก็คงดี!
ฮือ ๆ!
“แม่จ๋า!”
เสี่ยวถวนถวนอันเถาวิ่งต้วมเตี้ยมมาทางฉินเซียงซิ่ว ยื่นมือเล็ก ๆ ขอให้อุ้ม
“แม่!”
อันตัวจินมองอย่างอิจฉา อดพูดไม่ได้ว่า “แม่ ให้ผมช่วยอุ้มสาวน้อยได้ไหมครับ?”
“ลูกน่ะเหรอ?”
ฉินเซียงซิ่วแกล้งหยอกเขา “ถ้าลูกอุ้มสาวน้อยแล้วทำหล่นจะทำยังไง?”