ตอนที่ 13 น้า

อาจเป็นเพราะโสมป่า แม่เฒ่าอันยิ่งมองอันเถาก็ยิ่งถูกชะตา ถึงกับตอกไข่ 2 ฟอง นึ่งเป็นไข่ตุ๋นถ้วยหนึ่ง แล้วยื่นให้อันเถาพร้อมยิ้มตาหยี “เอาไปกินสิ!”

อันเถากลืนน้ำลาย รับถ้วยใบเล็กมาอย่างว่าง่าย แล้วค่อย ๆ ตักไข่ตุ๋นขึ้นมาหนึ่งช้อน ใส่ปากอย่างทะนุถนอม อร่อยจนฮัมเพลงอย่างมีความสุข

“หนูน้อยคนดี อร่อยไหม?”

แม่เฒ่าอันลูบศีรษะเล็ก ๆ ของอันเถาแล้วถาม

“หอมมาก!”

อันเถาตอบเสียงใส พลางแบ่งไข่ตุ๋นหนึ่งช้อนให้แม่เฒ่าอันอย่างใจกว้าง “ย่ากิน!”