ตอนที่ 309 หนึ่งเดียวในหมื่นกาย

ตอนที่ 309 หนึ่งเดียวในหมื่นกาย

ข้าคือหนึ่งเดียว ทว่าสามารถแยกกายจำแลงเปลี่ยน ข้าคือข้า ข้าคล้ายข้า ข้ามิใช่ข้า

ยามที่หวังฉีสัมผัสถึงระดับขั้นถัดไป ความรู้สึกแรกที่เขาได้รับกลับเป็นสิ่งนี้

หรือจะกล่าวว่า ประโยคนี้เหมาะสมที่สุดที่จะใช้บรรยาย

นี่มิใช่โรคจิตเภท เพราะบุคลิกภาพในฐานะ “หวังฉี” ของเขานั้นคงเส้นคงวา ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ทว่าร่างสำเนาทุกร่างของ “หวังฉี” ต่างก็ผ่านพบเรื่องราวที่แตกต่างกันในความทรงจำของตน

ความทรงจำบอกเขาว่า เขาอยู่ที่นี่ ในห้วงกาลเวลาในจิตของหมีมาเป็นเวลาแปดปีแล้ว

ทว่าเวลาที่เขารับรู้ได้จริงกลับผ่านไปเพียงห้าสิบวันเท่านั้น

“ช่างปั่นป่วนยิ่งนัก…” หวังฉีทอดถอนใจ ถึงได้รู้แจ้งว่าเหตุใดหมีจึงเอ่ยว่า การรับรู้กาลเวลาของเผ่ามนุษย์นั้นไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง

เวลาทางจิตวิทยา เวลาในความทรงจำ กลับเชื่อถือไม่ได้ถึงเพียงนี้