ตอนที่ 236 ความคืบหน้าทั้งสองฝั่ง

ตอนที่ 236 ความคืบหน้าทั้งสองฝั่ง

นั่นคือสายธารเพลิงอันกว้างใหญ่ไพศาลที่ไหลริน

นี่คือความประทับใจแรกที่หวังฉีมีต่อ “นคร” ของเผ่าหมิง สิ่งที่เขาเห็นคือสายธารแห่งแสงอันรุ่งโรจน์ที่ไหลวนรอบแก่นกลางโลกอย่างไม่หยุดยั้ง

แน่นอนว่าหวังฉีเข้าใจดีว่านี่เป็นเพียงความรู้สึกของร่างจำแลงชนแห่งเพลิงเท่านั้น ต่อให้ดวงตาของเผ่ามนุษย์จะผ่านการบำเพ็ญเพียรมาอย่างหนักหน่วงจนสามารถลืมตาในลาวาได้ ก็ไม่มีทางมองเห็นสายธารแห่งแสงนี้ เพราะย่านความถี่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ดวงตามนุษย์สามารถรับรู้ได้นั้น

ไม่สามารถทะลุผ่านลาวาได้เลย

ความจริงแล้ว เผ่าหมิงส่วนใหญ่ก็มองไม่เห็นภาพนี้ ที่หวังฉีสามารถมีความรู้สึกเช่นนี้ได้ เป็นเพราะจิตวิญญาณของเขาอยู่ในระดับผู้เป็นนิรันดร์แล้ว ทั้งขอบเขตและความแม่นยำนั้นไม่ใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญเผ่าหมิงเหล่านี้จะเทียบเคียงได้

หากจะกล่าวว่านครเทพเพลิงแท้ที่หวังฉีเห็นผ่านความทรงจำของคนป่วยที่ใกล้ตายคนหนึ่งนั้น

เปรียบเสมือนโคมน้ำแข็งใสกระจ่างอันงดงามตระการตา นครของเผ่าหมิงก็เปรียบได้กับสายน้ำในช่วงเทศกาลจงหยวน ที่เต็มไปด้วยโคมบัวลอยละล่อง