กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 235 คำแนะนำจากประสบการณ์ของสารถีเฒ่า อย่าใช้เพื่อนร่วมทีมหมูมาลากรถ
“ในยามที่เรายังถูกหัวเราะเยาะว่า ‘ก็อยากมีคู่มรรคา’ เด็ก ๆ รุ่นเดียวกันในสำนักเซียนต่างก็วิ่งเล่นกันได้แล้ว ในยามที่เรายังคงนั่งสมาธิอย่างยากลำบาก พวกเขากลับเริ่มแบ่งปันประสบการณ์การบำเพ็ญคู่กันเสียแล้ว ในยามที่เราตรากตรำสร้างแดนมายาหมื่นเซียน พวกเขา…พวกเขากลับใช้แดนมายาหมื่นเซียนจับคู่สร้างวาสนารักชั่วคืน หรือกระทั่งไปหาสำนักผาสุกเสียอีก!”
น้ำเสียงของศิษย์สำนักหมื่นวิชาผู้นี้เต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างผิดปกติ
มาถึงขั้นนี้ งานประชุมวิชาการดี ๆ ก็กลายเป็นงานระบายความทุกข์ไปโดยไม่รู้ตัว
การทำงานวิชาการเป็นกระบวนการที่โดดเดี่ยว ยิ่งสาขาวิชาเอนเอียงไปทางทฤษฎีมากเท่าใด นักวิชาการผู้นั้นยิ่งเข้าใจความหมายที่แท้จริงของความโดดเดี่ยวมากเท่านั้น
ในการหล่อหลอมหัวใจมรรคาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ศิษย์สำนักหมื่นวิชาย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะติดนิสัยอย่างใดอย่างหนึ่งมา “ไม่เข้าใจจิตใจมนุษย์” จึงกลายเป็นภาพลักษณ์ประจำตัวของศิษย์สำนักหมื่นวิชาจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง