กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 67 ตัวตนแท้หนึ่งเดียว ปณิธานแรกไม่แปรเปลี่ยน
“การยึดมั่นในมรรคาเพื่อก้าวเดินต่อไป มิใช่เรื่องง่าย และมิใช่เรื่องน่ายินดี พวกเจ้าจงบอกข้าที การแสวงหามรรคา ความสำราญอยู่ที่ใดกัน?”
คำถามของซูจวินอวี่เปรียบเสมือนหินยักษ์หนักพันชั่ง กดทับลงบนจิตใจของคนทั้งสาม
การแสวงหามรรคา ความสำราญอยู่ที่ใดกัน?
การแสวงหามรรคา อาจทำให้ต้องสูญสิ้นความเชื่อที่เคยยึดถือมาแต่ก่อน อาจทำให้ชื่อเสียงพินาศย่อยยับ และอาจทำให้ต้องตรอมใจไปตลอดชีวิต
การบำเพ็ญทุกรกิริยาเช่นนี้ จะมีความสำราญอันใดกัน?
ผู้ที่ตอบคำถามในครานี้คือหวังฉีที่เหม่อลอยมาตลอดเมื่อครู่
“ทุกครั้งที่บรรลุถึงมหามรรคหนึ่ง ความรู้สึกที่ว่า ‘ข้าบรรลุแล้ว’ นั่นคงเป็นความสำราญแท้แห่งการแสวงหามรรคากระมัง”