ตอนที่ 66 ความสำราญแท้แห่งการแสวงหามรรคา

ตอนที่ 66 ความสำราญแท้แห่งการแสวงหามรรคา

“สภาวะจิตใจระดับนี้ แม้แต่ผู้บำเพ็ญเซียวเหยาก็อาจไม่สามารถรักษาไว้ได้”

สิ้นคำพูดนี้ ศิษย์ระดับต่ำทั้งสามคนนอกจากหวังฉีต่างก็ตกตะลึง

หวังฉีเองก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

ในประวัติศาสตร์ที่เขาคุ้นเคย นักคณิตศาสตร์ชาวโลกอย่างเก่อหล่างยื่อในช่วงบั้นปลายชีวิตได้ละทิ้งคณิตศาสตร์เพราะลุ่มหลงในเทววิทยาจริง ๆ ทว่าเก่อหล่างยื่อผู้เป็นผู้บำเพ็ญเซียวเหยาแห่งเสินโจวกลับต้องสูญเสียสภาวะจิตใจไปเพราะความเชื่อมโยงเร้นลับระหว่างสองโลกเช่นนั้นหรือ?

นี่เป็นเรื่องบังเอิญ? หรือว่าความเชื่อมโยงระหว่างสองโลกนี้แน่นแฟ้นยิ่งกว่าที่ข้าคิดไว้?

ทว่าหากความเชื่อมโยงระหว่างสองโลกแน่นแฟ้นถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงปรากฏร่องรอยว่ามรรคาเซียนแห่งเสินโจวค่อย ๆ พัฒนาเบี่ยงเบนไปจากเส้นทางประวัติศาสตร์ของโลก?