เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 32 ข้าคือแมว! ฝันไปเถอะ!
สิ่งที่เรียกว่า “เผ่าอสูร” นั้นไม่ใช่เผ่าพันธุ์หนึ่งอย่างแท้จริง อย่างน้อยก็ในทางชีววิทยา
ชื่อทางวิชาการที่ภูเขาสัตว์วิญญาณเตรียมไว้ให้เผ่าอสูรคือ “ปัจเจกบุคคลแปลงเป็นอสูร”
ยกตัวอย่างเช่นอสูรสิงโตเถื่อน ชื่อเรียกที่ถูกต้องในทางชีววิทยาคือ “ปัจเจกบุคคลแปลงเป็นอสูรชนิดย่อยสิงโตเถื่อนแห่งสกุลเสือดาวในวงศ์แมว”
ส่วนคำเรียกที่ว่า “เผ่าอสูร” นั้น เป็นเพียงการยอมรับในอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมเสียมากกว่า
มีหลักฐานทางโบราณคดีแสดงให้เห็นว่า เผ่าอสูรเคยมีอารยธรรมที่รุ่งเรืองเพียงชั่วครู่ชั่วยามมาก่อน
ทว่าเมื่อถึงยุคที่เผ่ามนุษย์ปกครองโลก อารยธรรมของเผ่าอสูรก็ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก ภาษาโดยพื้นฐานอาศัยการคำรามเป็นหลัก มากที่สุดก็เพียงมหาอสูรสองตนใช้จิตวิญญาณส่งผ่านภาพหรือข้อมูลเรียบง่ายบางอย่างเท่านั้น
กระทั่งถึงยุคที่มรรคาเซียนวิถีโบราณรุ่งเรืองเมื่อหลายหมื่นปีก่อน เผ่ามนุษย์ก็นับได้ว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งเสินโจว แม้จะเทียบไม่ได้เลยกับเผ่ามังกรสี่สมุทรที่ปกครองน่านน้ำ แต่จุดเด่นอยู่ที่ความสามัคคีอันแข็งแกร่ง อีกทั้งยังมีระบบอารยธรรมที่สมบูรณ์
ด้วยเหตุนี้มหาอสูรที่มีวิสัยทัศน์บางตนจึงเริ่มเรียนรู้อักษรเผ่ามนุษย์ ส่วนการจำแลงกาย… แค่ก ๆ พลังอิทธิฤทธิ์นี้ก็เป็นผลผลิตจากยุคสมัยนี้เช่นกัน
เผ่าอสูรมิได้มีสติปัญญาวิญญาณมาแต่กำเนิด แต่เกิดจากการที่กิจกรรมตามสัญชาตญาณบังเอิญสอดคล้องกับลมหายใจฟ้าดิน จึงค่อย ๆ เปิดปัญญาวิญญาณขึ้น