ตอนที่ 4 การเปลี่ยนแปลงที่น่าตื่นตะลึง

ตอนที่ 4 การเปลี่ยนแปลงที่น่าตื่นตะลึง

หวังฉีแทบจะคลั่งด้วยความดีใจจากความคิดที่ผุดขึ้นมาในหัวไม่หยุดหย่อน

โลกใบนี้สำหรับเขาแล้วเปรียบเสมือนกระดาษเปล่าแผ่นหนึ่ง นั่นหมายความว่า—ยังมีหนทางให้พัฒนาอีกมากมายนัก!

แค่ก ๆ พูดเช่นนี้ดูจะลามกไปสักนิด ทว่าสิ่งที่เขาได้เรียนรู้และพบเห็นบนโลกมนุษย์ ต่อให้ไม่สามารถลอกเลียนมาได้ทั้งหมด ก็สามารถใช้เป็นหินต่างแดนเพื่อขับเคลื่อนการพัฒนาของตนในโลกใบนี้ได้ เจินฉ่านจื่อกลับรู้สึกสนใจในคำพูดของหวังฉีขึ้นมา “โอ้? ลองเล่ามาให้ฟังหน่อยสิ?”

หวังฉีลุกขึ้นนั่งแล้วครุ่นคิด “มุกบางอย่างท่านต้องฟังไม่เข้าใจแน่… จุ๊ จุ๊ จะพูดอะไรดีนะ…”

เจินฉ่านจื่อได้แต่รู้สึกขำไม่ออกร้องไห้ไม่ได้: สมองของเจ้าหนูนี่มันเติบโตมาอย่างไรกัน?

หวังฉีหันซ้ายแลขวาประหนึ่งโจรขโมย ก่อนจะลดเสียงลงถาม “ตาเฒ่า เจ้าหลี่จื่อเย่ไม่ได้ใช้จิตวิญญาณสอดแนมพวกเราอยู่ใช่หรือไม่? แล้วก็แม่นางเซี่ยงฉีนั่นด้วย”