กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 3 โลกที่ยิ่งมองยิ่งพิสดาร
“น่าจะเป็นระบบการปกครองในยุคปัจจุบัน องค์กรที่เรียกตนเองว่าพันธมิตรเซียนคงต้องการควบคุมผู้บำเพ็ญทุกคนไว้ในกำมือ จึงมีผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานคอยเสาะหาผู้บำเพ็ญระดับหลอมปราณที่อยู่ลำพัง เพื่อนำตัวกลับไปควบคุมได้โดยง่าย การที่แม่หนูน้อยคนนี้ปรากฏตัวขึ้นจึงไม่ทำให้ผู้ใดสงสัย แม่หนูน้อยคนนี้เข้ามาเพื่อดึงดูดความสนใจของนักพรตแซ่ไห่ผู้นั้น ในชั่วพริบตาที่นักพรตไห่ทุ่มความสนใจไปที่แม่หนูน้อย ยอดฝีมือระดับมหายานทั้งสี่ก็สามารถฉวยโอกาสบุกเข้าจู่โจม วางตาข่ายฟ้าดินเอาไว้”
หวังฉีรู้สึกขำไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ จึงตอบกลับในห้วงความคิดว่า “นี่มันเคราะห์กรรมบ้าบออะไรกัน? อีกอย่างเมื่อหลายปีก่อนเจ้าไม่ใช่หรือที่บอกว่าในรัศมีสิบลี้จะไม่มีผู้บำเพ็ญอยู่เลย?”
“นักพรตไห่ผู้นั้นก็เป็นถึงยอดปรมาจารย์ระดับมหายาน พลังอำนาจยังเหนือกว่าเฒ่าชราผู้นี้ การที่เผลอเรอไปชั่วขณะก็ถือเป็นเรื่องปกติ” เจินฉ่านจื่อแก้ต่าง
“แล้วจะทำอย่างไรดี?”
“ก็ต้องดูว่าพันธมิตรเซียนนี้มีแนวทางเช่นไร”
หวังฉีกรอกตาไปมาพลางมองไปที่เด็กสาว “พี่สาวเซียนหญิง พันธมิตรเซียนของพวกเจ้าตกลงแล้วมีแนวทางเช่นไรกันแน่?”
เจินฉ่านจื่อทำท่าทางโกรธเกรี้ยวในห้วงความคิดของหวังฉีอีกครั้ง “เจ้าคนโง่เขลา มีที่ไหนเขาถามกันตรง ๆ เช่นนี้!”